Κόβεις σε κομμάτια τα μήλα και τα βάζεις στο βάζο.

Προσθέτεις το νερό ζυγίζοντας την ποσότητα που χρειάζεται για να καλύψει τα μήλα και κάθε λίτρο θέλει 140 γρ ζάχαρη.

Ανακατεύεις να λιώσει η ζάχαρη.

Βάζεις κάτι να κρατάει τα μήλα κάτω από το νερό για να μην μουχλιάσουν.

Έχει ειδικά βαρίδια και δισκάκια σιλικόνης που αφήνουν το οξυγόνο να περάσει για να γίνει η ζύμωση για αυτή τη δουλειά, αλλά μπορείτε και σαν εμένα να βάλετε ένα ramekin.

Καλύπτεις με το τουλπάνι το άνοιγμα του βάζου και ανακατεύεις κάθε μέρα.

Η ζάχαρη και η ζύμωση μαζεύει μυγάκια άρα τσεκάρετέ το συνέχεια.

Σε 1-2 εβδομάδες, το μείγμα θα αρχίσει να μυρίζει σαν αλκοόλ. Αυτό σημαίνει ότι η αλκοολική ζύμωση ολοκληρώθηκε. Εδώ πήρε δύο εβδομάδες.

Μετάβαση στη φάση του ξυδιού: Σουρώνεις το υγρό και το επιστρέφεις στο βάζο.

Το καλύπτεις με το πανί, ώστε να αναπνέει.

Περιμένεις ένα μήνα περίπου, αλλά έχει σημασία και η θερμοκρασία περιβάλλοντος,

Αν σχηματιστεί μια μεμβράνη στην επιφάνεια η μάνα που λέμε-το SCOBY, σημαίνει ότι το βακτήριο δουλεύει σωστά. Αν βλέπετε ότι αργεί, μπορείτε να το ταΐσετε με λίγη ζάχαρη και λίγο ωμό μηλόξυδο που έχετε, ακόμα και αγοραστό.

Δοκιμάζεις το ξύδι. Αν έχει έντονη ξινή γεύση, είναι έτοιμο.

Το φιλτράρεις, αν θέλεις πιο καθαρό αποτέλεσμα, αλλά το βλέπω χαζό αυτό εφόσον η όλη ιδέα είναι ότι έφτιαξες ωμό ξύδι..

Το αποθηκεύεις σε γυάλινα μπουκάλια, αν δεν τα κλείνεις εντελώς συνεχίζει η ζύμωση και σε αυτά.

Εγώ προτιμώ καλύτερα να συνεχίζει όλο τη ζύμωση στο μεγάλο δοχείο και απλά παίρνω όσο χρειάζομαι κάθε φορά.

Διαβάστε σωστά τον οδηγό όμως να καταλάβετε γενικά τι γίνεται και τι να κάνετε σε δυσκολίες στη ζύμωση!